Feestelijke opening – clubruimte

Ondanks de situatie op Haïti hebben we gelukkig ook positief nieuws te melden. Mede door ontvangen giften vanuit Barbedos is het mogelijk geworden om een geheel nieuwe clubruimte voor de kinderen te realiseren. Dit was nodig want de oude ruimte was eigenlijk bedoeld als tijdelijke ruimte welke voor nood is neergezet na de aardbeving van 2010. Dankbaar voor alle giften die we hiervoor mochten ontvangen en een ieder die zich hiervoor heeft ingezet zien we er naar uit om deze ruimte te gebruiken. Iets wat zeker gaat gebeuren aangezien deze gebruikt wordt als muziek en speel ruimte voor de kinderen maar ook als ruimte voor de zondagsschool.


Publicatie datum / laatste wijziging : 25 jun 2019

Dominee Kesto werd overvallen in de auto

“De overvaller riep: Schiet hem dood, schiet hem dood!”

Erilus Kesto (62) werkt al 8 jaar voor de stichting. Hij leidt de gemeente als voorganger, maar doet daarnaast ook veel hand- en spandiensten. Zo gaat hij regelmatig voor ons naar de bank. Half januari werden hij en chauffeur Emmanuel overvallen. Kesto: “Ik prijs God dat Hij mij tot 2 keer toe beschermd heeft, en ik nog leef. Wel moet ik eerlijk zeggen dat ik me sindsdien helemaal niet goed voel, en bang ben er nog uit te gaan.”

“Sinds de eerste keer dat ik beroofd ben, halen we geen contant geld meer bij de bank, maar betalen we rekeningen per cheque. Op 15 januari was ik naar de bank geweest om een betaling te doen voor de elektriciteitsmaatschappij. We reden van de bank via een brede doorgaande weg terug naar het kinderdorp, want uit veiligheidsoverwegingen nemen we geen tussenwegen meer. We kwamen in een flinke file terecht waar we soms stapvoets vooruit konden. “

“Opeens kwam er een man voor het busje staan, die de chauffeur zijn revolver liet zien. Hij riep: “Stop de motor”, wat Emmanuel deed. Een andere man kwam aanlopen en hij liet zijn revolver aan mij zien. Hij zei: “Geef me het geld dat je net bij de bank hebt gehaald!” Ik vertelde hem dat ik niet bij de bank was om geld op te nemen, maar om een rekening te betalen. Ik liet hem het papier zien van de bank, dat naast mij lag. Hij luisterde niet en zei: “Geef me het geld of ik schiet je nu dood!” Ook de man die nog voor het busje stond,  riep: “Schiet hem dood, schiet hem dood!”

“De overvaller die aan mijn kant van de auto stond, zag een envelop uit mijn overhemdzakje zitten trok dat eruit. Hij pakte mijn tas, waar al mijn papieren in zaten. Ook Emmanuel moest zijn tas geven, waar twee telefoons in zaten. Alsof er niets aan de hand was liepen ze toen allebei een andere kant op, en verdwenen tussen de mensen die niets hadden gemerkt.” Nu dominee Kesto al twee keer aan den lijve heeft ondervonden hoe gewelddadig het er in Haiti aan toe gaat, maakt hij zich grote zorgen over de toekomst. Kesto:

“Ik vraag de broeders en zusters in Nederland te bidden voor ons land, want het gaat van kwaad naar erger, en weten niet wat er nog allemaal kan gebeuren.”


Publicatie datum / laatste wijziging : 27 mei 2019

Ik heb Haiti nog nooit zo verdeeld gezien.

De bendes worden vaak gesteund en bewapend door politici

“Het is het tweede jaar van het presidentschap van Jovenel Moise, ook wel de” bananen president” genoemd. Moise lanceerde zichzelf als een succesvol zakenman die enorme bananenplantages had en een miljoenencontract met Duitsland had afgesloten. De waarheid is dat hij in twee jaar één container bananen heeft geëxporteerd, waarna er van zijn banenplannen niets meer terecht is gekomen.

Matthew Smoorenburg is de zoon van Johan en logischerwijs nauw betrokken bij alles wat er in het land en op het kinderdorp gebeurt. Hij vertelt over de president: “Het was natuurlijk een prachtig verhaal: Moise als de man die voor werk ging zorgen, en Haiti eindelijk ten goede zou veranderen. Maar twee jaar later zitten we in een zeer moeizame situatie waarin Haiti steeds meer verpaupert, terwijl er toch al meer dan 30 jaar democratie is.”

Politieke en economische instabiliteit
“In twee jaar zijn er nu al 2 eerste ministers gekomen en gegaan. Er wordt nu gewerkt aan een nieuwe regering, de derde in 2 jaar. De huidige (controversiële) eerste minister heeft de grootste moeite een regering te vormen, want niemand kent de kandidaten voor het ministerschap en hun kwalificaties zijn onduidelijk. De president schijnt naar niemand te willen luisteren en alleen zijn eigen ideeën in de praktijk te willen brengen.”

“De  gourde, de nationale munt, is in twee jaar tijd maar liefst 80 procent gedevalueerd ten opzichte van de US dollar. In 2017 was het nog 43 gourde voor $1,  vandaag is dat 89 gourde voor $1. Dit betekent dat alles wat wordt ingevoerd, veel duurder wordt, ook voedsel en medicijnen. De salarissen zijn nu al twee keer flink verhoogd maar kunnen niet op tegen de -alleen al in 2018- ruim 17 procent inflatie. De verhoging van het minimumloon treft dan ook de industrie, vooral de textiel, en er zijn geruchten dat sommige bedrijven, waarin duizenden Haitianen werken, hun bedrijven willen verplaatsen naar anderen landen. Het lage salaris is eigenlijk het enige wat Haiti aantrekkelijk maakt voor deze industrie.”

“Ik geloof dan ook dat 2019 een recessiejaar zal worden, nu er de komende periode veel onduidelijkheid zal zijn met de parlementsverkiezingen in het zicht. Het is op dit moment zelfs nog niet zeker of die überhaupt gehouden gaan worden. Ik voorzie een uitermate moeilijk jaar voor Haiti met een grote inflatie en nog  meer armoede en werkeloosheid voor de bevolking, waarvan 80 procent nu al onder de armoedegrens leeft. De economische situatie heeft natuurlijk direct impact op de bevolking.”

“Het is zo jammer dat de bevolking zo verdeeld is, ze zingen allemaal “Haiti Cherie” (Haiti liefje) maar iedereen denkt alleen aan zijn eigen voordeel. Ik heb Haiti nog nooit zo verdeeld gezien. Hoewel het toerisme al niet groot was, is nu ook het beetje wat er nog wel was vrijwel gestopt. Bussen die hen van het vliegveld naar de 2 a 3 hotels langs de kust brachten, worden bekogeld met stenen. Soms kunnen ze niet eens bij de hotels komen, vanwege de brandende barricades op de hoofdwegen. Toeristen uit de laatste ressorts zijn aangevallen en met spoed het land uit gebracht. Dit was in februari 2019.  Een Canadese vliegtuigmaatschappij die nog toeristen bracht heeft de vluchten richting Haiti geannuleerd. Ook het toerisme hangt dus aan een zijden draadje.”

2020 en later

“Eind dit jaar komen er parlementsverkiezingen en in 2021 volgen de presidentsverkiezingen. Tot die tijd is het volhouden: zelfs de EU heeft vanwege de corruptie nu haar hulp stopgezet totdat een nieuwe kabinet is gevormd en geïnstalleerd. De ambassadeurs van de EU zoals onder andere Duitsland, Spanje en Frankrijk spreken van een groot falen van de door hun gesponserde projecten. Men spreekt over tientallen miljoenen euros. Corruptie is een van de grootste problemen en gaat van hoog tot laag. Natuurlijk  blijven we  hopen op een doorbraak, maar ik voorzie een heel moeilijk en gevaarlijk jaar.”


Publicatie datum / laatste wijziging :

Hendrika Bloed kwam in Haiti in een schietpartij terecht

Afgelopen december ging de familie Bloed naar Haiti om de biologische ouders van hun dochter te ontmoeten. Onderweg naar het platteland, waar de familie van het meisje woont, kwam de familie met Johan Smoorenburg in een file terecht. Hendrika: “De file was op een grote markt, waar we al eerder langsgereden waren. Nu stonden we hier een tijdje vast. Opeens hoorden we lawaai achter ons.”

“Mijn man dacht in eerste instantie dat het vuurwerk was, maar tegelijkertijd zagen we honderden mensen langs de auto’s hollen, op de vlucht.” Er breekt grote paniek uit op de markt, waar meer dan 20.000 mensen werken. Duizenden mensen begonnen te rennen, lieten zich op de grond vallen, verstopten zich waar ze ook maar bescherming konden vinden. Hendrika: “Het bleken straatbendes te zijn, die opeens op elkaar begonnen te schieten. De spanning was voelbaar. Wij moesten plat op de stoelen gaan liggen.”

“Het schieten kwam steeds dichterbij en mijn hart klopte in mijn keel. Ondertussen probeerde Johan met de auto tussen de file uit te komen, maar dat was geen doen. Uiteindelijk kreeg hij de auto iets vooruit, waardoor die half op de stoep kwam te staan. Iets verder van het schieten vandaan. Maar we waren nog niet uit de gevarenzone. De mensen bleven langs onze auto rennen en het schieten ging ook maar door.”

“Mensen bleven langs onze auto rennen terwijl het schieten door ging”

“Uiteindelijk stopte het schieten en besloten we terug te gaan naar het dorp. Het was niet verantwoord om nu verder te gaan. We hadden daar trouwens ook geen zin meer in: we hebben goed gevoeld hoe snel en onverwacht je in levensgevaar kunt zitten.”

“Ik ben nog steeds bezig deze hele reis te verwerken. Niet alleen deze schietpartij, maar ook het weerzien tussen onze kinderen en hun biologische ouders –wat Johan uiteindelijk toch heeft weten te regelen- heeft een diepe indruk op ons achtergelaten. Ik ben de Heere daarvoor dankbaar, dat Hij toch bij ons was deze reis. Hij heeft ons beschermd tijdens de schietpartij!”


Publicatie datum / laatste wijziging :

Naomie werd overvallen in de bus

De pasgetrouwde Naomie Fevilien (27) werkt ruim twee jaar als boekhouder voor de stichting. Vorige maand werd de bus waarin ze zat, overvallen. Naomie: “Het was een zeer ingrijpende ervaring voor mij, die misschien nog geen tien minuten heeft geduurd, maar die ik niet kan vergeten.”

Op woensdag 24 april nam ik de bus naar huis, het was 19.00 uur maar nog volop licht. De bus reed richting het vliegveld op een grote, drukke weg. Er stonden drie jonge jongens langs de weg die hun hand opstaken, om te laten zien dat ze mee wilden met de bus. Dat is gebruikelijk in Haiti, we hebben geen bushaltes. De buschauffeur stopte en de jongens stapten in.”

“Toen de bus weg reed, haalden twee van de drie jongens een revolver uit hun zak. Ze schreeuwden dat we alles wat we hadden aan ze moesten geven, anders zouden ze ons doodschieten. Ze begonnen telefoons en tassen van de passagiers af te pakken, terwijl de derde bij de chauffeur bleef staan, die hij onder schot hield. Hij schreeuwde dat de chauffeur door moest rijden. ”

“Ik kan het maar niet vergeten”

“Het was een lange bus, en ik zat achterin. Het enige wat je dan kunt doen, is bidden. Toen de mannen bijna achterin waren, konden ze de buit niet meer dragen. Ze liepen terug en dwongen de chauffeur te stoppen, zodat ze konden vluchten.”

“Ik realiseer mij dat het voor mij en anderen anders had kunnen aflopen. De economie van het land is zo slecht, dat vele jongeren deel gaan uitmaken van bendes, die zwaar bewapend zijn en mensen zelfs midden op de dag beroven. Dat hebben we nog nooit eerder gezien. De bevolking leeft elke dag in angst omdat elke dag mensen op deze manier aangevallen worden en beroofd van hun bezittingen. Ik Prijs God dat ik er zo goed vanaf ben gekomen!”


Publicatie datum / laatste wijziging :