Sinds die week in Haïti is het absoluut geen “ver van mijn bed show” meer en nog iedere dag ben ik nog met mijn gedachten bij Haïti. Zo dankbaar ben ik dat ik de kans heb gekregen mijn steentje bij te dragen voor de mensen in Haïti en te beseffen hoe goed wij het hier eigenlijk toch hebben. Een levensveranderende ervaring.

Ik zal het nooit vergeten.. Mijn eerste stappen in het “kamp” in het park van Port-au-Prince, tegenover het ineengestorte paleis. Daar hebben we hebben Riché leren kennen (hoe zou het nu met hem gaan?) en hij heeft ons meegenomen naar diverse plekken in Haïti. Hij vertelde ons dat wij hem zouden helpen bij de projecten waar hij zelf ook deel aan nam: Het bouwen van huisjes. Ik was ongelofelijk geschrokken van wat ik daar aantrof maar was vanaf de allereerste minuut gemotiveerd om te gaan helpen. Natuurlijk waren wij daar slechts een aantal dagen en is de hulp die wij hebben geboden slechts een druppel op een gloeiende plaat maar het gevoel om een ander te helpen is zo bijzonder. Er is niets mooiers dan dat....

Wij hebben mee mogen helpen aan de bouw van een huisje en een gezin kunnen “redden”door ze vanuit de tent te laten verhuizen naar het huis. In de dagen dat wij in Haïti waren, logeerden wij op het Kinderdorp bij Johan Smoorenburg. Het was ongelofelijk om te zien hoe Johan zich inzette voor de bevolking en het was nog mooier om alle kinderen daar te zien met een lach op hun gezicht. Johan heeft ons heel veel verteld en geleerd over Haïti en ons diverse plekken laten zien die op mijn netvlies gebrand staan. Ik heb ontzettend veel respect voor wat Johan en de organisatie Hart voor Haïti allemaal doen!

Ook gaat mijn respect uit naar de Nederlandse bouwvakkers, die ten tijden van onze opnames, daar ook heel hard aan het werk waren om scholen en de kerk op te bouwen. Ik heb met een aantal van hun ernst nog eens onder ogen zouden zien. Dinsdag 28 juni was de uitzending op de tv te zien. Het was bijzonder om terug te zien wat wij daar in die korte tijd allemaal hebben meegemaakt. Twee meiden uit de Westerse Wereld die nog nooit echt uit de comfortzone zijn getreden, maar zo blij waren dat we de uitdaging aan zijn gegaan.

Het was van onze gezichten af te lezen hoeveel indruk alles op ons maakte.

Angela Doyer