Column Johan Smoorenburg

Johan & Wilcy

Wanneer u deze column leest is er alweer een jaar voorbij. Voor vrijwel iedereen is er dit jaar op verschillende gebieden veel veranderd en velen maken zich ongerust over de toekomst. We zien als christenen dat de woorden die door Jezus gesproken zijn beginnen uit te komen. En de ontwikkelingen van de laatste tijd kan niemand tegenhouden. Ook voor Wilcie en mijzelf zijn er het afgelopen jaar (tijdelijk) ingrijpende veranderingen gekomen. De situatie op Haïti is nog nooit zo gevaarlijk geweest door de zwaarbewapende bendes die vrijwel geheel Port au Prince in handen hebben en grote delen van het land. Het is daarom voor ons onmogelijk om op Haïti te zijn. We hebben wel de hoop dat we in de loop van volgend jaar weer terug kunnen, omdat er een leger wordt samengesteld om de rust op Haïti terug te brengen. Mijn vrouw Wilcie mag niet langer dan drie maanden in Nederland verblijven en dus reizen we elke 3 maanden heen en weer tussen Nederland en de Dominicaanse republiek. We gebruiken onze tijd in Nederland goed en mogen tot zegen zijn voor velen. Vrijwel elke zondag spreken we in gemeenten, geven we presentaties en doen we vele bezoeken. We zijn blij dat we ondanks mijn 80 jaar nog zo actief kunnen zijn. We bidden en hopen dat we dit nog vele jaren mogen doen, ook op Haïti, waar we naar uitzien.

Hoe gaat het werk op Haïti?

Tijdens de vele ontmoetingen die we hebben in Nederland stellen mensen ons vaak de vraag: “gaat het werk nog wel door terwijl jullie er niet zijn“? Een logische vraag maar laat me u geruststellen. Want samen met ons bestuur hebben we allang maatregelen genomen om een situatie als deze het hoofd te bieden. We spreken al langer over het feit dat ik ouder word en dat het werk ook zonder mij door moet gaan. We hebben op Haïti zeer capabele mensen die het werk leiden. Wilcie en ik hebben dagelijks contact met hen en samen met ons worden er besluiten genomen die nodig zijn door de huidige situatie, waarbij er constant gevaar is.

Column Johan Smoorenburg - De gehandicapten die op Bon Repos een veilige haven hebben gevonden

Column – de gehandicapten die op Bon Repos een veilige haven hebben gevonden

Toch gaat alles – aangepast naar de omstandigheden – gewoon door. De scholen zijn open, de kerk en het kantoor functioneert en op het kinderdorp hebben we buiten de kinderen, ouden van dagen en de gehandicapten, zo’n 35 mensen opgenomen die gevlucht zijn voor het geweld van de bendes. We hebben nog steeds zo’n 120 mensen die in dienst zijn van de stichting op Haïti. We hebben een grote verantwoordelijkheid voor al deze mensen. Haïti heeft ons meer nodig dan ooit tevoren en daar hebben we uw gebeden en steun ook hard voor nodig.

Column Johan Smoorenburg - De groep bejaarden die nog op Bon Repos woont

Column – De groep bejaarden die nog op Bon Repos woont

We danken u hartelijk voor uw trouw en vertrouwen over de jaren en wees ervan verzekerd dat dit werk door zal gaan, ook als ik persoonlijk niet alles meer kan doen. Wilcie en ik wensen u allen gezegende kerstdagen en een voorspoedig en gelukkig Nieuwjaar.

Hartelijke groeten en zegenwensen,

Johan en Wilcie Smoorenburg

Samuel Doristin

Samuel Doristin

Samuel Doristin (20 jaar) studeert voor accountant op een economische hogeschool. Hij deed het altijd erg goed op school en hielp al vroeg andere scholieren met wiskunde, scheikunde en natuurkunde. Dankzij zijn talent en omdat hij de financiële hulp nodig had werd Samuel geselecteerd voor het studiebeursprogramma.

Samuel is opgegroeid in Cité-Soleil en hier heeft hij tot aan de middelbare school gewoond. In 2012 overleed zijn moeder. Zijn vader heeft altijd hard zijn best gedaan om voor het gezin te zorgen en hen ook te beschermen tegen het geweld om hen heen. Nu woont Samuel bij zijn oudere broer Lucson (43 jaar) in huis. Hij is erg blij met het studiebeursprogramma van de stichting. “Het geeft jonge mensen zoals ik – die geen geld hebben om te studeren – een kans om een opleiding te volgen. Ik ben ervan overtuigd dat deze kans me helpt om vooruit te komen in dit leven. Het is echt een droom die uitkomt”, vertelt Samuel. Zijn ouders hebben niet de financiële middelen om hem te laten studeren. Dus zonder deze studiebeurs had hij nooit kunnen gaan studeren. Dat motiveert hem ook enorm om goed zijn best te doen. “Ik geloof dat een opleiding mij kan helpen slagen in dit leven. Het geeft mij de mogelijkheid om uit de moeilijke situatie te komen waar ik nu in leef.”

Met hulp van de studiebeurs ziet Samuel Dirustubzichzelf in 10 jaar als een succesvolle accountant. Hoewel Samuel graag vooruit wil komen in het leven wil hij zeker ook teruggeven aan de gemeenschap waarbinnen hij leeft. “Het is mijn doel om een positieve invloed te hebben in mijn omgeving door hier actief betrokken te zijn en door kinderen te helpen die net als ik zijn opgegroeid in Cité-Soleil, vooral in hun persoonlijke ontwikkeling.” Veel mensen zijn van mening dat jongeren uit de achterbuurten van Cité-Soleil geen toekomst hebben maar Samuel deelt deze mening absoluut niet. “Iedereen kan wat bereiken in zijn leven, kijk maar naar mij en naar de kans die ik nu krijg. Ik bewijs het tegendeel!”

De toekomst van de stichting

De toekomst van de stichting

In de jubileumeditie van de nieuwsbrief hebben we veel mogen laten zien van het werk van Hart voor Haïti. Hoe het allemaal begon en wat we allemaal hebben bereikt. In deze nieuwsbrief willen we niet terugkijken maar vooruitkijken naar de toekomst van de stichting. We geloven dat de stichting een toekomst heeft maar dat het werk er wel anders uit moet zien om te overleven. Er is verandering nodig.

Recent woonde Robin een presentatie bij van World Vision. “Wat ik daarvan geleerd heb is dat het stellen van duidelijke en haalbare doelen nodig is om gemotiveerd te blijven”, vertelt Robin. “En vooral niet door de waan van de dag de focus te verliezen.” Op Haïti zijn we nu al meer dan 42 jaar bezig en de lijst van behaalde doelen is lang. Los daarvan is het effect van onze aanwezigheid op Bon Repos enorm geweest voor zeker 850 jonge mensen, die vaak als kind bij ons kwamen en daar een christelijke opvoeding mochten krijgen.

Nieuw leiderschap

Wat we wel zien aankomen, is dat Johan steeds ouder wordt. Logischerwijs zal hij binnen enkele jaren de leiding moeten overdragen aan nieuw leiderschap. “Enkele jaren geleden hebben we het idee om vervanging voor hem te vinden losgelaten”, legt Robin uit. “We zijn van mening dat een project als Hart voor Haïti het verdient om door lokaal leiderschap verder geleid te worden. Een uitdaging is dan om de juiste mensen te vinden, die loyaal en gedreven zijn en het niet enkel als hun werk zien maar ook echt de roeping hebben om met dit mooie project ook echt wat te mogen betekenen voor hun eigen volk. Ook is het voor ons als bestuur belangrijk naar hen te luisteren wat volgens hen nodig is en daarnaast haalbaar. We geloven dat we inmiddels een mooie groep betrokken mensen hebben gevonden.”

Uit de gesprekken met het lokale bestuur kwamen de volgende doelen en het bestuur in Nederland gaat zich inzetten om dit samen met hen te realiseren:

  • De school openhouden en kinderen uit de regio de kans bieden om goed onderwijs te ontvangen. Daarbij de leiding van de school, inclusief de financiële verantwoording neerleggen bij een Haïtiaans team.
  • Het studiefonds beschikbaar houden voor enkele briljante studenten en hen zo de mogelijkheid bieden verder te studeren.
  • De dagelijkse verantwoording voor de jonge kinderen die nog op het project wonen, hen een veilige christelijke opvoeding geven en leiden naar volwassenheid.
  • Minstens 10% van het beschikbare budget besteden aan diaconale hulp, zoals hulp aan jonge alleenstaande moeders.
  • De laatste ouden van dagen blijven verzorgen en liefde en aandacht geven, maar geen nieuwe mensen meer aannemen. Dit project is helaas te kostbaar geworden voor ons.
  • De kerk en de Bijbelschool blijven faciliteren maar ook onder Haïtiaans leiderschap.

U ziet dat de focus voor de toekomst van de stichting iets anders is komen liggen en meer gericht op onderwijs en hulp en ondersteuning bij de vaak zware levensomstandigheden.

Natuurlijk zal de stichting zich in Nederland blijven inzetten om bovenstaande doelen zoveel mogelijk te behalen, maar helaas hebben we net als veel van onze bevriende andere organisaties te maken met teruglopende inkomsten. Er zijn veel goede projecten wereldwijd en de concurrentie is soms moeilijk. “Daarom zijn we zo enorm blij met u als onze stabiele achterban. Niet alleen omdat u betrokken bent bij en geïnteresseerd in ons werk maar ook omdat u financieel bijdraagt om dit alles mogelijk te maken. We hopen en bidden dat dit mooie werk door mag gaan en tot zegen mag zijn voor velen op Haïti, ook als er andere tijden zullen aanbreken”, sluit Robin af.

De toekomst van de stichting - vlag wordt dagelijks gehesen

Aan de start van elke schooldag wordt de vlag van Haïti gehesen.

Verrassing

Johan - 80 jaar

Johan Smoorenburg 80 jaar geworden

Afgelopen augustus mocht ik mijn 80ste verjaardag vieren, een bijzondere mijlpaal! Daarnaast was ik deze dag ook nog eens 14 jaar getrouwd met Wilcie. Met recht reden voor een feestje. We hebben een week vakantie genomen en we werden hier nog extra verrast toen mijn zoon Marc en Esther en ook Karolle – die is opgegroeid op het kinderdorp en als een dochter voor mij is – onverwachts voor onze neus stonden. Ik wist er niets van maar dit was echt een geweldige verrassing. Samen mochten we een heerlijke week hebben.

Nu zijn we weer terug in de realiteit en dat is niet makkelijk. We zijn dankbaar dat het kinderdorp nog steeds een veilige plek is ondanks het feit dat de bendes zo dichtbij zitten. Op het kinderdorp hebben we inmiddels 65 vluchtelingen opgenomen, veelal oud-medewerkers en enkele externen met hun kinderen. We kunnen niet iedereen helpen maar we doen wat we kunnen.

Inmiddels wonen Wilcie en ik al bijna 2 jaar op de Dominicaanse Republiek omdat het voor ons nu te gevaarlijk is geworden op Haïti. We leiden hier het project maar we zijn niet thuis. We hopen en bidden dat er van buitenaf ingegrepen wordt in het land zodat we terug kunnen keren naar Haïti. Ondanks dat we niet op Haïti zijn zitten we niet stil. Twee keer per jaar komen we naar Nederland. Ook aanstaande oktober, november en december zijn we er weer en spreken we door het hele land om het werk op Haïti onder de aandacht te brengen. We zijn dan ook beschikbaar voor presentaties in uw kerk of andere bijeenkomsten. We hopen u te ontmoeten! Via het contactformulier kunt u vragen naar de mogelijkheden.

Hartelijke groeten en zegenwensen,

Johan en Wilcie Smoorenburg



Heeft u de 40-jarige jubileumeditie van de nieuwsbrief al gelezen? U kunt deze hier lezen.