Het leven in een gastgezin

Na de aardbeving van 2010 zijn er relatief veel jonge kinderen opgenomen. Een groot deel van deze kinderen zal dit jaar de middelbare schoolopleiding afronden. Dit betekent ook dat ze zich moeten voorbereiden op een zelfstandig leven in de maatschappij. Veel van deze kinderen hebben nog wel familie, maar zijn na de aardbeving afgestaan om financiële redenen. Met een financiële bijdrage vanuit de stichting zal het voor veel families weer mogelijk zijn om de zorg op zich te nemen. “Onze sociaal werkers zijn druk bezig te onderzoeken welke kinderen we veilig terug kunnen plaatsen in een gezin of familie. We zullen hen als stichting blijven volgen en hen ook financieel steunen als ze kunnen en willen verder leren”, vertelt Robin.

Het studiefonds wordt hiermee ook steeds actueler en verschillende van de kinderen hebben de motivatie en mogelijkheden om verder te leren. Zij willen graag in september starten met een vervolgopleiding. Robin staat hier erg positief tegenover: “Een betere toegang tot het onderwijs is voor de grotendeels jonge bevolking van Haïti hard nodig. En wie weet, misschien speelt een van onze kinderen straks als christen wel een belangrijk rol in de ontwikkeling van Haïti.”

We laten twee jongeren aan het woord die al twee jaar terug zijn bij hun familie. Beiden gaan ze nog naar school op het project en hier zijn ze dan ook regelmatig te vinden.

Lensky Pétion: “Ik heb het hier naar mijn zin”

Lensky Pétion is 18 jaar en opgegroeid op het project. Sinds twee jaar woont hij weer bij zijn vader in een hele grote wijk die Delmas heet. Dit is in de buurt van het project en daardoor kan hij hier zijn school afmaken. Hij zit nu in de laatste klas van de middelbare school en als hij slaagt kan hij naar een universiteit. “Ik vind het fijn om hier met mijn vader te wonen, het leven is wel anders dan op Bon Repos maar ik heb het hier naar mijn zin”, vertelt Lensky. Doordeweeks gaat hij naar school en in het weekend volgt hij een cursus videografie en fotografie. Verder helpt hij zijn vader in het huishouden. Hier bij zijn familie heeft Lensky alles wat hij nodig heeft. “Daarnaast ben ik hier veel vrijer om me te verplaatsen dan op het project. Dat vind ik wel fijn”, voegt hij eraan toe. Dromen voor de toekomst heeft Lensky genoeg: “Ik wil het liefst automonteur worden, maar wie weet daarnaast ook wel cameraman en fotograaf.”

Berlinda Orelien: “Ik vind het erg fijn dat ik weer bij mijn familie woon”

Berlinda Orelien is nu 19 jaar en sinds twee jaar is ze weer terug bij haar familie. Ze woont samen met haar moeder, twee zusjes en een broer aan Route de Lillavois. Dit is dezelfde straat als waar het project ligt en hierdoor kan ze nog steeds naar dezelfde school. Ze vindt het erg fijn om bij haar familie te kunnen wonen. “Sommige dingen zijn natuurlijk wel anders maar ik heb hier ook alles wat ik nodig heb”, vertelt Berlinda. Doordeweeks is Berlinda druk met school en haar huiswerk. Ook helpt ze mee in huis met schoonmaken, koken en de was doen. Ze is gemotiveerd om te leren en ze heeft haar toekomst helder voor ogen: “Ik wil graag een goede verpleegster worden zodat ik zieke mensen kan helpen.”

Hart voor Haïti – vroeger en straks

Dit jaar is het precies 40 jaar geleden dat stichting Hart voor Haïti in Nederland is opgericht. We mogen met dankbaarheid terugzien op een bijzondere tijd vol zegen, verdriet, geweld, revoluties, staatsgrepen en de vele rampen waar we middenin hebben gezeten. We zeggen met ‘dankbaarheid’ omdat door dit alles heen stichting Hart voor Haïti een zegen is geweest voor duizenden mensen. Honderden kinderen zonder enig vooruitzicht zijn opgevangen in ons kinderdorp en hebben vandaag de dag een leven.

Wanneer oude zendelingen en/of voorgangers hun werk niet kunnen doorgeven aan nieuwe aanwas dan bloeden veel van deze stichtingen dood. Dit is echter niet de visie van stichting Hart voor Haïti en ook niet die van Johan Smoorenburg. Om door te kunnen gaan als stichting zijn we druk bezig met het aanpassen van onze visie zonder af te doen aan onze Bijbelse waarden. “Bij velen staat Hart voor Haïti vooral bekend om het kinderdorp en om de naam van Johan die verbonden is aan dat dorp”, vertelt Robin. Maar het werk is natuurlijk veel meer dan dat, en terwijl we onze nieuwe visie uitwerken zullen we ons hier meer op gaan focussen. Daarom vertellen we in deze nieuwsbrief graag wat over de bestaande én nieuwe pijlers van het werk van de stichting.

Geestelijk werk

Als stichting hebben we twee kerkelijke gemeenten mogen oprichten. Eén in Bon Repos en één in het binnenland van Léogâne, die inmiddels volkomen door Haïtiaanse voorgangers wordt gerund. Naast deze kerkelijke gemeenten hebben we ook een bijbelschool opgezet die officieel erkend is door de regering. Op onze scholen wordt er lesgegeven door christenen die ook de Bijbel onderwijzen. Johan: “Ook hebben we veel evangelisatiecampagnes gehouden en in het seminarcentrum op het kinderdorp ook zelf veel geestelijke seminars georganiseerd. Dit werk gaat nog altijd door.”

Kinderdorp

Sinds 1983 zijn er op het kinderdorp zo’n 700 kinderen opgevangen en opgegroeid. De visie in Nederland op weeshuizen is volkomen veranderd en roept op om kinderen onder te brengen bij families. We moeten hier heel voorzichtig mee zijn, omdat er op Haïti zo’n 250.000 kindslaven zijn. Arme vrouwen brengen hun kinderen bij families onder, in de hoop dat ze dan ook naar school worden gestuurd. Het tegendeel is helaas waar en veel van deze kinderen worden beschadigd en komen op straat terecht. “We willen graag kijken hoe we deze nieuwe aanpak als stichting kunnen gaan doorvoeren, maar dit moet wel veilig kunnen. Als bestuur zijn we aan het nadenken over hoe we dit het beste kunnen doen”, licht Robin toe.

Scholen

We hebben twee scholen opgericht: één in Bon Repos en één in Léogâne. Elke school bestaat uit 3 niveaus:

  • Een kleuterschool voor kinderen van 3 tot 6 jaar.
  • Een lagere school voor kinderen van 6 tot 12 jaar.
  • Voortgezet en hoger onderwijs voor kinderen van 13 t/m 19 jaar.

In de afgelopen 40 jaar hebben op deze scholen een paar duizend kinderen hun onderwijs gekregen. Op dit moment volgen 675 kinderen en tieners onderwijs in Bon Repos en de school in Léogâne telt 150 leerlingen.

Ouden van dagen tehuis

Ons bejaardenhuis is een prachtig project binnen de muren van Bon Repos waar vele oudjes hun laatste jaren in rust en vrede hebben mogen doorbrengen (en nog steeds doorbrengen!). “We hebben hier zelfs een dame te wonen gehad die 112 jaar oud was”, aldus Johan.

Noodhulp

Hulpprojecten zijn er in de loop der jaren af en aan geweest. Van het uitdelen van voedsel en water tot het herbouwen van huisjes, scholen en handeltjes. We doen dit voor de mensen die alles kwijt zijn geraakt door aardbevingen en tropische stormen of door de vele opstanden die het land heeft gekend (en nog kent). We vertellen in deze nieuwsbrief wat meer over de verschillende hulpprojecten, zoals het gehandicaptenproject en de herbouw van een school in het zuiden (aardbevingsgebied). Ook lopen er momenteel diverse projecten in de gemeente Hinche in het binnenland van Haïti. Hinche ligt in een zeer arme streek en op het moment zijn we hier bezig met de bouw van een schooltje en loopt er ook een voedselproject.

Studiefonds

Het studiefonds is een van de nieuwe pijlers van de stichting waar we de afgelopen tijd al wat meer over hebben verteld. Door in te zetten op de ontwikkeling en scholing van zoveel mogelijk Haïtiaanse jongeren banen we voor hen en hun naasten de weg naar een stabiele en hoopvolle toekomst. Robin: “Dit is een mooie pijler waar we vele kanten mee op kunnen en die ook in de toekomst goed stand kan houden. We zijn als bestuur achter de schermen druk bezig om het studiefonds vorm te geven en op te zetten.”

Met deze pijlers en de nieuw te ontwikkelen visie biedt dit een toekomst voor stichting Hart voor Haïti. We hebben een uitstekend bestuur in Nederland en een goede directie op Haïti waarop we voort kunnen bouwen. Veranderingen zijn noodzakelijk, daar zijn we dan ook druk mee bezig en we houden u hiervan op de hoogte.

Johan Smoorenburg gehuldigd

Vrijdag 18 februari 2022 werd er voor de vierde keer een huldigingsceremonie georganiseerd door ‘Lorquet stichting voor een nieuw Haïti’ (FOLONHA). De huldiging vond plaats ter ere van tien prominente Haïtiaanse personen en instellingen. De stichting eert mensen die zich door positief en opbouwend werk in de Haïtiaanse samenleving onderscheiden met inzet en toewijding.

Hart voor Haïti’s eigen Johan Smoorenburg is één van deze tien geëerde personen.

Namens Johan hebben Wyphalda Jean (de schoonzus van Johan) en Kesto Erilus (de manager/directeur van het project) de onderscheiding in ontvangst genomen.

Lorquet stichting voor een nieuw Haïti (FOLONHA) zet zich o.a. in voor personen en organisaties die een bijdrage leveren aan de vooruitgang van Haïti. Met acties zoals deze eerbetoonsceremonie willen ze rolmodellen vooropstellen om Haïtiaanse jongeren te inspireren en motiveren.

Het werk moet doorgaan

Beste vrienden,

Op de foto ziet u mij tijdens mijn eerste bezoek aan Haïti eind 1979. Ik ging daarheen naar aanleiding van een brief van voorganger Pierre waarin hij heel duidelijk was: “Kom over en help ons”. Ik kwam met de intentie om ‘slechts op bezoek’ te gaan. God had echter andere plannen.

In 40 jaar tijd is er veel veranderd in de wereld, zowel in Nederland als op Haïti. De grootste verandering voor mij is dat ik 40 jaar ouder ben geworden en ik hoop dit jaar 79 te worden. Dit had ik vier jaar geleden niet kunnen denken tijdens mijn openhartoperatie toen ik op het randje van de dood lag. Doordat ik ouder word sta ik, net zoals het bestuur, natuurlijk stil bij de vraag hoe we verder moeten gaan. Want we willen niet dat het werk stopt als ik niet meer verder kan of er niet meer ben. Het werk moet doorgaan, en de kracht van Hart voor Haïti is dat we ons altijd gericht hebben op het hele land Haïti en om, ook samen met andere Nederlandse organisaties, veel te betekenen voor dit land en zijn mensen.

We hebben in de loop der jaren een grote en trouwe achterban opgebouwd die we niet willen teleurstellen. We willen doorgaan en daarvoor is het nodig om dingen aan te passen. Hier zijn we mee bezig en we vinden het belangrijk om u hier als betrokkenen ook in mee te nemen. We willen dat – ook na mij – Hart voor Haïti zich voor 100 procent kan blijven inzetten voor Haïti en zijn bevolking.

Het werk gaat niet over mij en dat is ook nooit zo geweest. Ik ben er dankbaar voor dat God mij en mijn naam gebruikt heeft om dit werk op te zetten en bekend te maken, maar uiteindelijk moet het werk ook zonder mij door kunnen gaan. Daarom zet ik me met het bestuur in om een nieuwe manier te vinden die de mensen op Haïti blijft ondersteunen in hun bestaan.

Johan en Wilcie Smoorenburg