Corona op Haïti: ieder voor zich?

Foto: www.abc.net.au

Met vrezen en beven wacht de bevolking van Haïti de afgelopen weken het moment af dat Corona ook in hun land zal uitbreken. 19 maart 2020 worden de eerste 2 gevallen van corona op Haïti vastgesteld en wordt deze angst werkelijkheid. Want waar corona in de rijke landen van de wereld al zoveel dood en ellende teweegbrengt, wat zal het dan op Haïti gaan brengen?

De regering neemt direct maatregelen. Slechts 1 dag na de ontdekking van de eerste 2 besmettingen wordt er al een intelligente lockdown ingesteld. Alles gaat op slot, er wordt opgeroepen om thuis te blijven, afstand te houden en de ziekenhuizen wordt beschermende hulpmiddelen beloofd. Maar hoe kun je thuis blijven als je elke dag op pad moet om eten voor je gezin te vinden? Daarnaast maakt de bevolkingsdichtheid in de Haitiaanse steden het vrijwel onmogelijk om afstand van elkaar te houden. Mensen zitten nog steeds dicht op elkaar, ze gaan naar begrafenissen en bijvoorbeeld naar uitgaansgelegenheden. De bevolking heeft geen vertrouwen in de regering en de regering heeft niet de mankracht om de regels te handhaven.

Dan de ziekenhuizen, deze zijn niet uitgerust voor een ramp als deze. Er is slechts 1 ziekenhuis in het land dat COVID-19 patiënten kan behandelen. Dat ziekenhuis heeft 320 bedden. En dat voor meer dan 10 miljoen inwoners! De andere ziekenhuizen sturen mensen terug naar huis, want ze hebben de middelen niet om de mensen te testen. Er is slechts 1 laboratorium in Port-au-Prince dat de testen uit kan voeren. In Nederland zijn dit er minstens 15! Het personeel in ziekenhuizen wacht tevergeefs op beschermende kleding, mondkapjes en andere beschermende middelen. De regering roept van alles, maar de zorg krijgt niks. Met als gevolg dat het verplegend personeel en de artsen uit angst voor besmetting niet meer naar hun werk komen. Hierdoor kunnen ook mensen met andere ziektes en aandoeningen niet meer geholpen worden.

De bevolking raakt in paniek, angst doet dat met mensen. Het eten in de supermarkten, dat toch al schaars was, wordt nu nog verder uitgedund door mensen die zich het hamsteren kunnen veroorloven. De mensen zijn bang en velen zetten deze angst om in haat. Mensen die besmet zijn hebben geen andere keus dan zich te verstoppen uit angst om gelyncht te worden. Want dat gebeurt er… de bevolking neemt het heft in eigen handen en stenigt mensen die besmet zijn met het virus. Ieder voor zich, arm of rijk…het maakt weinig verschil meer. Iedereen is op zichzelf aangewezen.

Haïtianen die zich op het moment van de uitbraak in de Dominicaanse republiek bevinden, begeven zich dagelijks met grote aantallen tegelijk over de grens, terug naar Haïti. Duizenden steken de grens over op plekken waar geen bewaking is en geen medische screening wordt gedaan.

Op het moment van schrijven (14 april) zijn er 40 coronabesmettingen bekend op Haïti, waarvan inmiddels drie mensen overleden zijn. Dit zijn de officiële cijfers, maar gezien de situatie op Haïti zal dit aantal vele malen hoger liggen. Wanneer mogelijk gaan besmette mensen in quarantaine. Quarantaine is echter niet weggelegd voor de armsten. Zij móeten elke dag wel naar buiten om te werken. Dan hebben we het nog niet eens over de hygiëne, want hoe vaak kun je de handen wassen als je geen toegang hebt tot schoon en stromend water? Bijgeloof komt veel voor op Haïti en zo bedenken mensen ook van alles wat hen zal beschermen tegen corona. Zoals het eten van limoenen, of het mengen van het drinkwater met bleekmiddel.

Dit kan wel eens de grootste ramp worden die Haïti ooit gekend heeft. En u weet wat Haïti allemaal al heeft moeten doorstaan. Hoeveel meer kan een land hebben waar gebrokenheid heerst en waar iedereen elke dag al moet vechten om te overleven? Bid u mee voor onze broeders en zusters op Haiti?

Ook Corona op Haiti…

Foto : shutterstock

Het viel te verwachten, maar toch: tot ons grote verdriet heeft het coronavirus ook Haïti bereikt. Johan Smoorenburg: “ Wilcie en ik hebben ervoor gekozen om hier te blijven en uitaard de leiding te geven die nodig is. Hoewel ik zelf zeer voorzichtig moet zijn gezien mijn leeftijd (76) en een hartconditie, maar we weten wat we moeten doen. De President had aangekondigd dat alle scholen vanaf Vrijdag gesloten moesten zijn, dus dat hebben wij ook gedaan. We waren al bezig met een voorraad eten in te kopen en konden Vrijdag nog net op tijd de rest krijgen. Wij zijn wat dat betreft OK. Daarnaast de meest moeilijke beslissingen, hoe houden we het dorp virusvrij?” Bidt u mee voor wijsheid voor het team?

We zitten elke dag in spanning

Beste vrienden,

Op dit moment speelt er zich heel wat af in de wereld, en ook in Nederland. Het gaat dan over het corona virus dat heel het leven in Nederland bezig houdt en beheerst. Er staat heel wat op het spel, en het virus heeft het leven in heel Europa veranderd.

Hierdoor is er natuurlijk minder aandacht voor andere problemen in de wereld. Dit is begrijpelijk maar wij hebben op Haïti ook te maken met een crisis die het leven sinds afgelopen september volkomen heeft veranderd. In Nederland en op veel plaatsen in de wereld is er weinig aandacht voor, ondanks dat we hier tijdens ons werkverlof over hebben gesproken.

Sinds september vorig jaar is het land niet meer bestuurbaar. Er wordt heel veel beloofd, terwijl er helemaal niets gebeurt voor de bevolking. Er is dan ook sprake van een groot corruptieschandaal. Terwijl Venezuela miljarden heeft gegeven voor allerlei wederopbouwprojecten, waar de bevolking tot op heden nog niks van heeft gezien. De corruptie is volkomen schaamteloos en zuigt het hele land uit. De gevolgen hiervan zijn grote opstanden en gewelddadige manifesten waarbij bedrijven worden aangevallen, geplunderd en in brand gestoken.

Ook voor ons is het leven op Haïti volkomen veranderd. We hebben al heel wat meegemaakt aan geweld, maar nu is het volkomen anders. Het lijkt erop dat het geweld dit keer aanhoudt. We zitten zelf ook elke dag in spanning. We gaan alleen naar buiten wanneer het echt noodzakelijk is, en we gaan nooit
alleen.

Wij zijn ook aan het nadenken over hoe we verder moeten in een land dat nu al het Somalië van het continent Amerika wordt genoemd. Onlangs hebben in een week drie medewerkers van de administratie op het kinderdorp hun ontslag aangeboden, omdat ze in het buitenland willen kijken of het daar
veiliger is. Mensen lijken de moed op te geven. Haïti zal heel veel gebeden en steun nodig hebben om uit deze crisis te raken. Er moet iets veranderen, dat is noodzakelijk.

Veel zegen voor u!

Johan en Wilcie Smoorenburg

Tien jaar na de aardbeving op Haïti

Op 12 januari is het 10 jaar geleden dat Haiti werd getroffen door een aardbeving. Met een kracht van 7 op de schaal van Richter en slechts 25 kilometer van de hoofdstad Port-au-Prince, verwoestte deze aardbeving in 2010 de hele Haïtiaanse samenleving. Johan Smoorenburg, zendeling voor stichting Hart voor Haiti, blikt terug: “Eigenlijk kom je er nooit meer echt overheen.”

“Je houdt er altijd rekening mee dat het weer kan gebeuren”

Smoorenburg weet nog goed waar hij was toen de aardbeving Haiti overviel: “Ik was net thuisgekomen uit de stad en keek even naar het nieuws, toen ik een verschrikkelijk lawaai hoorde. Direct werd ik op en neer gegooid in mijn stoel. Ik schreeuwde naar mijn vrouw die in de slaapkamer zat: “Eruit, eruit, aardbeving!” Met moeite zijn we uit ons huis gekomen, dat gelukkig is blijven staan, anders hadden we het niet overleefd. Ondanks de grote schade die we zelf zagen op het kinderdorp van Hart voor Haiti, realiseerden we ons toen de omvang nog niet van deze grootste ramp ooit op Haiti.” In de dagen na de aardbeving werd dit pijnlijk duidelijk voor Smoorenburg en zijn team: “Beetje bij beetje begonnen we te begrijpen hoe groot de schade was maar ook hoeveel vrienden en kennissen we hadden verloren.”

Johan Smoorenburg is de drijvende kracht achter kinderdorp Bon Repos in Port-au-Prince, waar 180 (wees)kinderen worden opgevangen en meer dan 500 kinderen naar school gaan. Ook in het kinderdorp was de schade enorm. Smoorenburg: “De school en de kerk waren ingestort. Op het moment van de aardbeving zat er een klas met jonge vrouwen in de school. Zeven van hen zijn gewond uit het puin gehaald, maar gelukkig hadden we geen doden te betreuren. Toch heeft de aardbeving wel ons leven op zijn kop gezet: we moesten maanden in tenten wonen. Kinderen die het dorp al verlaten hadden omdat ze voor zichzelf konden zorgen, kwamen terug en vroegen om hulp. En er werd ons natuurlijk ook om onderdak gevraagd voor al die kinderen die hun ouders door de aardbeving hadden verloren. Er zijn naar schatting 250.000 mensen gedood en de hele binnenstad was verwoest. De schade was niet te overzien, en de maanden na de aardbeving was het een grote puinhoop. Niemand wist waar te beginnen.”

Al snel werden over de hele wereld hulpacties gestart. Miljarden werden ingezameld om Haiti weer overeind te helpen. Smoorenburg: “Het gekke is dat er bij dit soort rampen, waar dan ook in de wereld, altijd mensen zijn die zich verrijken. Natuurlijk is dit ook op Haiti gebeurd. Door corruptie is er heel veel geld verdwenen en sommige landen hebben het beloofde geld uiteindelijk niet gestuurd. Haiti had met dit geld een goede start kunnen maken, maar helaas zie je ook vandaag de dag nog de gevolgen van deze ramp.” Ook stichting Hart voor Haiti heeft veel geld vanuit Nederland gekregen naar aanleiding van de aardbeving. “We zijn daar heel verantwoord mee omgegaan. We zijn begonnen met de muur rondom het kinderdorp opnieuw op te bouwen. Kinderen zijn natuurlijk kwetsbaar, zeker in zo’n situatie, als iedereen het overzicht kwijt is. Daarna hebben we de school en de kerk kunnen herbouwen en vier nieuwe appartementen, voor al die kinderen die door de aardbeving geen ouders meer hadden. Ook voor mensen buiten het kinderdorp hebben we veel kunnen doen: we hebben water en voedselpakketten uitgedeeld, ziekenhuizen ondersteund met hulppakketten en veel mensen kunnen helpen bij het herbouwen van hun huis. Iedere cent is verantwoord op onze website.”

In Haiti lijkt een ramp nooit ver weg. “Na de aardbeving hebben we te maken gehad met verschillende cyclonen, die veel hebben vernield. En op dit moment is er een grote politieke crisis bezig, die al meer dan drie maanden duurt. De oppositie wil de president weg hebben, zij vinden dat hij niet genoeg doet om het land te veranderen. Die politieke onrust kennen we goed in Haiti, maar dit keer hebben we ook te maken met bewapende bendes die deze chaos gebruiken om hun doelen te bereiken. Zij worden gefinancierd door politici en rijke zakenmensen en zijn beter bewapend dan de politie. Dit maakt het leven op Haiti momenteel heel gevaarlijk. In de 38 jaar dat ik hier woon heb ik Haiti nog nooit zo gezien: je kunt zomaar overvallen worden in de stad. Het is om moedeloos van te worden.” In dat alles is het kinderdorp een veilige haven. “We zijn dankbaar dat we in het kinderdorp tot nu toe veilig zijn gebleven en de kinderen relatief weinig merken van wat er buiten de muren van het dorp gebeurt. Dat is heel bijzonder.”